Het was dit jaar ontzettend druk eind oktober, begin november: het Razor Reel Flanders Film Fest in Brugge, Boektopia in Kortrijk, FACTS in Gent. Ik kon dat onmogelijk allemaal combineren, zeker als je weet dat ik niet in het onderwijs werk en dus geen week herfstvakantie heb, en dat er ook nog heel wat andere punten op mijn persoonlijke agenda stonden waar ik niet onderuit kon. Ik moest dus keuzes maken.
Razor Reel heb ik dit jaar volledig aan mij voorbij laten gaan. Na een studie van het programma had ik een vrij beperkt lijstje gemaakt van filmvoorstellingen die ik wou bijwonen, maar bij allemaal was er een agendaconflict. En het enige moment dat ik eventueel nog naar Boektopia zou kunnen gaan, viel samen met FACTS, waarvoor ik al een ticket had. Ik koos dus voor FACTS, want enkele van mijn favoriete acteurs zouden daar een Q&A geven, en op FACTS staan tenslotte ook heel wat handelaars die boeken verkopen.
De twee acteurs naar wie ik het meest uitkeek, waren John Noble en Felicia Day. Het grote publiek kent John Noble van de Lord of the Rings-trilogie, waar hij de rol van Denethor vertolkt (in The Return of the King en in de extended edition van The Two Towers). Daarnaast kende ik de Australische acteur uiteraard ook vooral als Walter Bishop in de tv-serie Fringe (2008-2013). Hij speelde in nog tal van andere films en series, waaronder Sleepy Hollow, Elementary en als stemacteur in Star Trek: Prodigy.
Felicia Day had ik eerder al ontmoet op FedCon in 2012. Ik ken haar van Buffy the Vampire Slayer, Dr. Horrible’s Sing-Along Blog, Dollhouse, Eureka en The Guild. Recentelijk was ze ook de host voor Inside the Rings of Power, de aftershow van The Lord of the Rings: The Rings of Power op Prime Video. Een tijdje geleden heb ik bij Waterstones in Brussel haar autobiografie gekocht: You’re Never Weird on the Internet (Almost). Ik heb het nog altijd maar voor de helft gelezen (ja, ja: druk, druk), maar ben vastberaden eerstdaags aan de andere helft te beginnen.
Zondag was er een nieuwigheid op FACTS: het Belgian actor panel. Geen acteurs uit mijn favoriete (en voornamelijk Amerikaanse) superhero-, scifi- en fantasyseries, maar Belgische acteurs en actrices bekend van op de Vlaamse zenders en van de occasionele Vlaamse bioscoopfilm. Het panel werd geleid door filmregisseur Jan Verheyen en bestond verder uit Ben Segers, Ini Massez, Sven de Ridder, Tine Embrechts en Rik Verheye. Niet over comics, scifi en fantasy, maar over de stiel van het acteren. Toch wel interessant en dit kan nog net op FACTS (maar als ze volgend jaar beginnen met een F.C. De Kampioenen-, Thuis- of Familie-panel, dan blijf ik wijselijk weg).
De data voor de volgende editie van FACTS liggen al vast: 5 en 6 april 2025, aan het begin van de paasvakantie, op de vertrouwde locatie.
We gaan verder in het rijtje met 30e verjaardagen: vorig jaar vierden we 30 jaar Disneyland Parijs, 30 jaar FedCon, 30 jaar Geert & Miche, en afgelopen weekend waren we toe aan 30 jaar FACTS. FACTS is de halfjaarlijkse Belgische Comic Con in Flanders Expo, waar telkens duizenden bezoekers op afkomen.
Voor mij was het meer dan drie jaar geleden dat ik nog op FACTS was. In het coronajaar 2020 (ook gekend als het jaar dat alles afgelast werd) ging het feestje uiteraard niet door. Op de eerste post-lockdowneditie waren er nog veel coronamaatregelen en achtte ik het verstandig om ver weg te blijven van grote mensenmassa’s. Ondertussen is de kust weer veilig en kunnen we weer zonder veel rompslomp overal naartoe. Ik was dus heel blij dat ik weer eens naar Gent kon sporen om acteurs uit mijn favoriete tv-series te ontmoeten, langs de vele stands met merchandising te kuieren, naar de cosplay-parades te kijken, bij te praten met enkele gelijkgezinden en onigiri te eten, de Japanse snack die ik dus meer dan drie jaar heb moeten missen...
Zes acteurs gaven zowel op zaterdag als op zondag een Q&A: Katie Leung, Lucie Pohl, Kyle Soller, Tyler Hoechlin, Alexander Ludwig en Daniel Gillies. Katie Leung (die ook eerder al op Comic Con Brussels te gast was) is voornamelijk gekend als Cho Chang in Harry Potter. Lucie Pohl is een komische actrice die een groot deel van het FACTS-publiek kent als Mercy in Overwatch (geen tv-serie maar een video game). Ik was vooral geïnteresseerd in twee acteurs: Kyle Soller, die de rol van Syril Karn vertolkt in Andor, en Tyler Hoechlin, die de rol van Superman speelt in Supergirl en Superman & Lois. Hij is ook bekend van Teen Wolf, maar die reeks heb ik niet gezien. En dan waren er tenslotte nog Alexander Ludwig, vooral gekend van Vikings, en Daniel Gillies, bekend van vampierenseries als The Vampire Diaries en The Originals.
Dat er in drie jaar tijd veel verandert, was te merken aan de cosplayers: voor het eerst kreeg ik onder andere Mandaloreans, Grogu’s en Wednesdays te zien...
Ook de fanclubs krijgen meer dan voldoende aandacht en ruimte op FACTS: de Droid Builders, het 501st Legion, de Whovians, de Lego-bouwers en natuurlijk The Belgian Voyage Club, de Belgische Star Trek-fans.
Zaterdagmorgen moest ik even aanschuiven alvorens ik binnen kon, maar zondag ging dat al wat vlotter. Toch werd het ook zondagnamiddag erg druk. Allemaal mensen die overduidelijk veel meer interesse hebben voor fantasy, anime, cosplay, comics, gaming en scifi dan voor de fameuze Ronde, die zondag zelfs aan mijn voordeur gepasseerd is, naar het schijnt, maar ik was natuurlijk niet thuis.
Voor het derde jaar op een rij heb ik de Northeast Conference on Science and Skepticism bijgewoond, kortweg NECSS (uitgesproken als ‘nexus’). Vroeger kon ik er nooit naartoe, want deze conferentie vond altijd plaats in New York, en dat is toch een heel eind pendelen. Sinds 2020 echter (dankzij de covid-19-pandemie) is NECSS omgevormd tot een volledig online gebeuren. De organisatoren zagen meteen het voordeel van deze nieuwe manier van werken: in plaats van hooguit enkele honderden voornamelijk Amerikaanse bezoekers konden ze voortaan bogen op een wereldwijd publiek van om en bij de 1.500 belangstellenden! De nieuwe formule is zo succesvol dat de organisatoren er de komende jaren alvast mee willen doorgaan, covid of niet.
NECSS 2022 vond plaats tijdens het weekend van 5 en 6 augustus, op het ogenblik dat ik in Maastricht zat (neen, niet voor grootste Ironman-triatlon van de Benelux, maar voor het 53e Intersteno-congres). Toch heb ik geen seconde van NECSS moeten missen, want ik kon het gebeuren na thuiskomst gewoon uitgesteld bekijken.
Het thema dit jaar was Navigating the Misinformation Apocalypse, een zeer actueel onderwerp. We maken allemaal vrijwel dagelijks gebruik van het internet, van radio- en tv-programma’s en/of van de geschreven pers om op de hoogte te blijven van wat er in de wereld gebeurt. Maar niet al die nieuwsbronnen zijn even betrouwbaar of geloofwaardig. Ik vertel je niets nieuws wanneer ik je zeg dat er héél veel desinformatie de wereld ingestuurd wordt.
In zijn inleiding lichtte Steven Novella (neuroloog en docent aan de Yale University School of Medicine (USA) en organisator van NECSS) de twee termen toe. We spreken van misinformatie wanneer verkeerde informatie verspreid wordt, niet noodzakelijk met de bedoeling om te misleiden; we spreken van desinformatie wanneer doelbewust onjuiste informatie verspreid wordt. Dat laatste kan om allerlei redenen, bv. om het doelpubliek aan te zetten tot kopen of doneren, om hen te overtuigen om voor een bepaalde politieke kandidaat te stemmen, om hen voor een bepaalde ideologie of levensbeschouwing te winnen, of ronduit om hen uit te buiten en op te lichten.
De keynote op vrijdagavond bestond uit een anderhalf uur durend gesprek tussen niemand minder dan David Copperfield en Bill Nye. Copperfield is een wereldberoemde illusionist naar wie tal van mensen heel erg opkijken. Al decennia lang voert hij opmerkelijke illusie-shows op en hij is bijzonder bedreven in wat hij doet. Copperfield voert nog steeds 14 shows per week op in Las Vegas. Een illusionist misleidt zijn publiek voortdurend, maar toch is hij geen bedrieger: als je naar een goochelshow gaat, dan wéét je immers van tevoren dat je bedrogen zult worden waar je bij staat; je wéét dat de goochelaar trucs uithaalt, illusies opvoert en je misleidt. Copperfields illusies zijn zó verbluffend realistisch, dat sommige mensen, zo vertelt hij, er heilig van overtuigd zijn dat hij over bijzondere (bovennatuurlijke) gaven beschikt. Er is een categorie van mensen die halsstarrig weigeren te geloven dat het om illusies gaat, en blijven zweren dat Copperfield écht kan vliegen of écht door de Chinese Muur kan lopen (wat voor alle duidelijkheid dus niet het geval is, duh!).
Zo haalde Copperfield het voorbeeld aan van James Brown (de beroemde soul-zanger), die maar niet wou geloven dat het om illusies gaat, en van een arts (!) die er niet in slaagde zijn zoon van zijn hoofdpijn af te helpen en ten einde raad bij David Copperfield ging aankloppen, omdat hij ervan overtuigd was dat hij dat met zijn ‘magie’ wél zou kunnen. Artsen zouden beter moeten weten: ze hebben een degelijke wetenschappelijke opleiding achter de rug, maar blijkbaar is dat geen voldoende garantie om gespaard te blijven van geloof in bovennatuurlijke hocus pocus.
Uit dat laatste voorbeeld onthouden we dat het beslist niet alleen domme of minder goed opgeleide mensen zijn die in nonsens geloven; ook intelligente mensen die een degelijke opleiding genoten hebben en van zichzelf vinden dat ze rationele denkers zijn, kunnen net zo goed ten prooi vallen aan bijgeloof en pseudowetenschappelijke onzin. Meer nog: als je eenmaal rotsvast in iets gelooft (ook al is het aantoonbaar onwaar), dan helpt je opleiding en intellect vaak mee om allerlei (drog)redenen te verzinnen om dat geloof te rationaliseren. Dat maakt het ontzettend moeilijk om mensen te overtuigen van wat waar en wat niet waar is.
Zelfs als rationeel denkende sceptici moeten we er ons steeds van bewust zijn dat ook wij te allen tijde in zo’n val kunnen trappen. We moeten daarom vooral voortdurend onze eigen denkbeelden, en niet alleen die van anderen, in vraag stellen en aan een kritische analyse onderwerpen. Hier is alvast één waarheid: iedereen, ook jij, beste kritische lezer, gelooft op dit moment op zijn minst één ding dat onwaar is. Het feit dat zowel minder goed opgeleiden als intellectuelen met evenveel ontzag en verbazing naar de illusies van iemand als David Copperfield zitten te kijken, bewijst dat we allemaal even vatbaar zijn voor misleiding. Houd deze bemerking in gedachten de volgende keer dat je denkt ergens 100% zeker van te zijn.
Bill Nye is vooral in de Verenigde Staten gekend als The Science Guy, die vooral in de jaren 90 zijn best deed om op tv wetenschap en technologie op een bevattelijke manier uit te leggen (een beetje zoals Chriet Titulaer bij ons een decennium eerder al deed). Enkele jaren geleden had hij nog een succesvolle wetenschapsshow op Netflix onder de titel Bill Nye Saves the World. Hij is ook de CEO van The Planetary Society, een internationale organisatie ter promotie van wetenschappelijk onderzoek op het gebied van astronomie en ruimtevaart (in 1980 opgericht door Carl Sagan).
De hoofdbrok van NECSS 2022 was voor de zaterdag, met meerdere respectabele sprekers. De dag begon met een bijzonder interessant gesprek tussen Steven Novella en Richard Wiseman, professor psychologie aan de universiteit van Hertfordshire (UK). Verder waren er nog presentaties van Ilyse Hogue, Adam Berinsky, Christie Aschwanden, Andrea Jones Rooy, Jennifer Pann, Akil Patterson en Kasha Patel, en uiteraard zoals elk jaar een live aflevering van de SGU Podcast, waarin actuele wetenschappelijke onderwerpen besproken worden. Het geheel werd zoals gewoonlijk erg vlotjes aaneengepraat door George Hrab (muzikant en scepticus).
Wil je het allemaal zelf bekijken? Dat kan. Hoewel het live event afgelopen is, kun je nog steeds registreren op necss.org. Je krijgt dan nog tot eind oktober toegang tot de video’s van alle presentaties.
Een voordeel van de coronapandemie is dat er tegenwoordig heel veel online events gehouden worden. Op die manier heb ik al een aantal evenementen kunnen volgen waar ik anders niet bij geweest zou zijn. Afgelopen weekend was het weer erg druk. Zaterdag was er Sci-Fi Ball, een Engelse sci-fi-con die normaal gezien het hele weekend in Southampton had moeten plaatsvinden. De geplande editie voor 2021 werd afgelast en vervangen door een online ‘Lockdown Edition’, waarbij de hele dag hoogtepunten uit voorbije Sci-Fi Balls en twee kortfilms gestreamd werden. Ik was nog nooit naar Sci-Fi Ball geweest, maar ik heb nu sinds zaterdag een goed idee van hoe het er op die con aan toegaat, en ik vond het erg leuk om de panels van acteurs en actrices als Zienia Merton (Sandra Benes in Space: 1999), Peter Jurassik en Stephen Furst (Londo Mollari en Vir Cotto in Babylon 5), Richard Biggs (Stephen Franklin in Babylon 5), René Auberjonois (Odo in Star Trek: Deep Space Nine) en Nichelle Nichols (Nyota Uhura in Star Trek) te zien.
Diezelfde avond ging een ander tweedaags evenement van start: Planetfest ’21. Planetfest is de jaarlijkse conferentie van The Planetary Society, een internationale niet-gouvernementele non-profitorganisatie voor de promotie van wetenschappelijk onderzoek op het gebied van ruimtevaart en astronomie.
Van sciencefiction naar sciencefact! Planetfest ’21 stond voornamelijk in het teken van Mars, en dat is natuurlijk niet toevallig. Gedurende de voorbije dagen zijn al twee ruimtetuigen bij de planeet Mars aangekomen: Hope, een orbiter gelanceerd door de Verenigde Arabische Emiraten, en Tianwen-1, een orbiter + lander + rover van China. De Tianwen-1 is sedert 10 februari in een baan om Mars. Later dit jaar, in mei, zou de lander met rover naar het Marsoppervlak moeten afdalen.
Aanstaande donderdag, 18 februari, arriveert het Amerikaanse Mars 2020-ruimtetuig bij de rode planeet. Die dag zal een grote rover, die de naam Perseverance heeft meegekregen, met een ‘sky crane’ zachtjes aan de grond worden gezet. De sky crane-techniek werd in augustus 2012 voor het eerst met succes toegepast voor de Curiosity-rover.
Deze missie heeft heel wat nieuwigheden in petto. Voor het eerst zullen monsters van de Marsbodem genomen worden, die door een latere missie opgepikt zullen worden en terug naar de Aarde zullen worden gebracht – dat is althans de bedoeling. Ook voor het eerst is er een kleine drone aan boord van de rover, een mini-helikopter genaamd Ingenuity. Voorlopig gaat het om een testmodel dat in de buurt van de rover zal blijven, maar later plant de NASA grotere modellen die autonoom de planeet zullen kunnen verkennen. Er is ook een microfoon aan boord van de rover, die voor het eerst geluiden op Mars zal registreren.
Planetfest ’21 bood een interessant en gevarieerd programma, met tal van prominente sprekers als Bill Nye, Hakeem Oluseyi, Phil Plait, Katie Mack, Bruce Betts, Rob Manning, en vele anderen. De conferentie opende zaterdagavond met de première van Sailing The Light, een documentaire die het verhaal vertelt van de succesvolle Lightsail-2-missie, die moest aantonen dat een gecontroleerde ruimtevlucht met een zonnezeil of lichtzeil mogelijk was. Lightsail is een lowbudget-missie, bekostigd door The Planetary Society zelf. Zoals op aarde een zeilschip voortgestuwd wordt door de druk van de wind, wordt in de ruimte een zonnezeil voortgestuwd door de druk van het zonlicht.
Op 18 februari komt er nog een vervolg aan Planetfest, met de Mars Perseverance Rover Landing Watch Party. Dan zal iedere zichzelf respecterende ruimtevaartfanaat in spanning voor het computer- of tv-scherm zitten, want dan kijken we allemaal samen naar de landing van Perseverance. Het wordt ontzettend spannend, want een gevaarte van meer dan duizend kilogram heelhuids op het oppervlak van Mars zetten is echt niet makkelijk. Het hele proces, vanaf het moment dat het ruimtetuig de Marsatmosfeer binnenkomt tot het ogenblik dat de rover veilig aan de grond staat, duurt zowat zeven minuten en wordt in het Engels onheilspellend ‘seven minutes of terror’ genoemd.
Eerst moet het tuig zo veel mogelijk snelheid verliezen door af te remmen op de atmosfeer, waarbij het beschermd wordt door een hitteschild. Via kleine stuurraketjes wordt het traject nog bijgestuurd. De snelheid is nog steeds supersonisch wanneer de enorme parachute opengaat. Even later wordt het hitteschild afgeworpen. Tijdens deze fase van de afdaling maakt het toestel foto’s van het oppervlak, die vergeleken worden met een kaart in de boordcomputer, zodat het precies weet waar het is en zodat eventuele obstakels nog kunnen worden vermeden door bij te sturen. Wat later wordt ook de parachute afgeworpen en komt de sky crane met de rover los van het beschermende omhulsel. De sky crane beschikt over retroraketten, die het toestel verder afremmen. Ter bestemming aangekomen wordt de rover zachtjes aan kabels neergelaten voor een superzachte landing, waarna de sky crane wegvliegt en even verderop neervalt. Onderstaand YouTube-filmpje laat zien hoe het allemaal in zijn werk zal gaan. Of het ook zonder kleerscheuren lukt, weten we donderdagavond rond een uur of tien.
Vier dagen lang, van 15 tot en met 18 oktober 2020, vond het 23e congres van de Mars Society plaats. Op dat congres komen traditioneel heel wat wetenschappers en ingenieurs samen die van ver of nabij iets te maken hebben met ruimtemissies naar de planeet Mars. Door de coronacrisis (ja, daar gaan we weer) kon dat congres dit jaar niet op de gebruikelijke manier georganiseerd worden. Maar daar lieten de organisatoren zich niet door tegenhouden. Het evenement werd omgevormd tot de eerste Mars Society Virtual Convention en was bovendien volledig gratis te volgen door iedereen die dat wou.
Mooi zo, dacht ik. Dit is mijn kans! Je kon op voorhand registreren en kon daarna inloggen op een website met alle nodige informatie: het overvolle programma, een lijst met de deelnemers, een lijst met de sprekers, met bij iedere spreker een korte biografie en een overzicht van hun presentaties, en zoom-links voor het bijwonen van de sessies.
Zoals bij elk groot congres waren er enkele plenaire sessies, aangevuld met verscheidene ‘tracks’: een reeks van presentaties rond eenzelfde thema. Die tracks liepen vaak gelijktijdig, dus je moest keuzes maken. Als je alles in real time wilde volgen, tenminste, en vragen wilde kunnen stellen via de Q&A. Het mooie van zo’n virtueel congres is, dat alle sessies opgenomen worden en indien gewenst uitgesteld bekeken kunnen worden.
Dat laatste kwam mij goed uit, want heel wat interessante sessies met Amerikaanse sprekers vonden midden in de nacht plaats, op een moment dat ik doorgaans in een diepe slaap verzonken ben. De ‘morning sessions’ – het was toen voormiddag aan de Amerikaanse westkust – vonden plaats wanneer het in Europa avond was, en de ‘evening sessions’ waren bijgevolg midden in de nacht. Geen nood echter: die kon ik ’s anderendaags bekijken op een moment dat het mij uitkwam.
Op de 2020 Mars Society Virtual Convention waren enkele bijzonder vermaarde sprekers te gast, zoals Robert Zubrin (oprichter van de Mars Society), Jim Bridenstine (grote baas van NASA), Michael Griffin (voormalig NASA-administrator), Chris McKay (planetoloog), Alan Stern (principal investigator van de succesvolle New Horizons-missie naar Pluto) en niemand minder dan Elon Musk (oprichter en CEO van SpaceX). Dat zijn maar enkele namen van de in totaal zo’n 150 sprekers!
Ik heb natuurlijk niet ál die presentaties gevolgd, maar wel die van de hierboven genoemde sprekers, aangevuld met nog tal van andere wetenschappers die kwamen vertellen over hun experimenten aan boord van Mars-landers, Mars-rovers en Mars-orbiters, en het panel rond de zoektocht naar leven op Mars (met Robert Zubrin, Chris McKay, Carol Stoker, Reut Abramovich en Nicole Willett). Bijzonder interessant allemaal.
Elon Musk stond aanvankelijk niet op de sprekerslijst, maar werd tijdens de openingssessie aangekondigd door Zubrin. Dat lokte bij heel wat toehoorders groot enthousiasme uit, want Musk is dezer dagen een ware held in de ruimtevaart. Op enkele jaren tijd bereikte hij uit het niets wat de NASA vandaag de dag nog altijd niet voor elkaar heeft: veel goedkopere, want herbruikbare raketten lanceren. Niet zo lang geleden kwam SpaceX nog uitgebreid in het nieuws met de eerste bemande commerciële ruimtevlucht naar het ISS. En Musk heeft nog meer grootse plannen. Over vier jaar wil hij zijn Starship op Mars laten landen!
Er is bijzonder veel te vertellen over Mars. De huidige missies leveren knap werk, en op dit eigenste ogenblik er zijn enkele nieuwe, veelbelovende ruimtetuigen onderweg naar de rode planeet. Eén daarvan is de Mars 2020-missie van de NASA, die de nieuwe Mars-rover Perseverance aan de grond zal zetten. Die rover heeft ook kleine helikopter aan boord. Ja, je leest het goed: als alles goed gaat, vliegt er over enige tijd een onbemande helikopter rond op mars. Dat toestel heeft de naam Ingenuity meegekregen, en ook daarover was er natuurlijk een afzonderlijke presentatie. Ik hoop heel erg dat het gaat lukken en ben ontzettend benieuwd naar wat die missie zal opleveren. Perseverance is de eerste Marsmissie sedert de Viking-landers uit de jaren 70 die actief naar tekenen van leven gaat zoeken en bevat ook een fabriekje dat zuurstof zal maken uit de Marsatmosfeer. Dat laatste zal van pas komen bij latere bemande missies naar onze buurplaneet. De landing zal plaatsvinden op 18 februari volgend jaar in de krater Jezero, een geologisch interessant gebied waarvan zo goed als zeker is dat het ooit een meer is geweest.
De meeste presentaties zijn ondertussen te vinden op het YouTube-kanaal van The Mars Society, en de rest volgt in de komende dagen. Deze eerste virtuele editie was alvast een gigantisch succes. Op de laatste dag van het congres werd aangekondigd dat zich meer dan 10.000 deelnemers hadden geregistreerd. Het praatje van Elon Musk werd door meer dan 8.000 mensen tegelijkertijd in real time gevolgd (en vele anderen zullen de video wellicht nog op een later tijdstip bekijken). Dit virtuele congres was prima georganiseerd, en technisch gezien viel er weinig op aan te merken. Van zodra ik inlogde op de website, merkte ik dat alles er heel professioneel uitzag, en tijdens de Zoom-sessies heb ik geen technische problemen ondervonden. Ik kan alleen maar hopen dat de organisatoren ook ná de coronacrisis de mogelijkheid zullen blijven bieden om dit jaarlijkse evenement online te kunnen volgen, want ik vond het een bijzonder leerrijke ervaring.
Dit jaar heb ik voor het eerst NECSS bijgewoond, de Northeast Conference on Science and Skepticism. NECSS (spreek uit als ‘nexus’) is in normale tijden een vierdaagse conferentie in New York, maar in coronatijden moesten de organisatoren het over een andere boeg gooien. NECSS 2020 werd omgevormd tot een tweedaags online event. En eerlijk gezegd kwam me dat goed uit, want daardoor kon ik de conferentie voor het eerst bijwonen, al moest dat uiteraard wel virtueel. Anders zou ik er wellicht niet speciaal voor naar New York reizen, maar ik wou NECSS altijd al eens bijwonen, en nu is het er dus toch eens van gekomen.
De conferentie wordt georganiseerd door de New York City Skeptics, de New England Skeptical Society (NESS) en de Society for Science-Based Medicine. Ik heb voor het eerst over NECSS gehoord via een van de podcasts die ik wekelijks beluister, de Skeptics’ Guide to the Universe (SGU).
Op het programma van NECSS 2020 stonden heel wat bekende namen. Keynote speaker was niemand minder dan Ann Druyan, een van de makers van de baanbrekende tv-serie Cosmos (zowel het origineel uit 1980, gepresenteerd door Carl Sagan, als de twee recente seizoenen met Neil deGrasse Tyson uit 2014 en 2020). Druyan werd geïnterviewd door Bill Nye (‘the science guy’). Andere gastsprekers waren onder anderen nog Scott Page, Richard Wiseman, Leighann Lord, David Hu, Brian Wecht en Siouxsie Wiles.
Op eerdere edities waren ook al heel wat prominente sprekers te gast, zoals James Randi, Seth Shostak, Massimo Pigliucci, Lawrence Krauss, Michael Shermer, Simon Singh, en een van mijn favoriete astronomen, Phil Plait, om maar enkelen te noemen.
Master of ceremonies was muzikant en entertainer George Hrab, geen onbekende in sceptische middens, en uiteraard was ook de SGU-cast van de partij. Een vast programmapunt op elke NECSS-editie is immers SGU Live, een live aflevering van de Skeptics’ Guide to the Universe podcast, gehost door de Novella-broers (Steve, Jay en Bob), Cara Santa Maria en Evan Bernstein.
Dit virtuele gebeuren was niet gratis, maar wat mij betreft was het zijn geld zeker waard, en ik zag het ook als een gelegenheid om de makers van de Skeptics’ Guide to the Universe, die grotendeels verantwoordelijk zijn voor de organisatie van NECSS, financieel te belonen voor de vele uren aan bijzonder interessante podcasts die ze de voorbije jaren gebracht hebben. De wekelijkse SGU-podcast is een van mijn belangrijkste bronnen voor actueel wetenschappelijk en sceptisch nieuws.
Eén van die organisatoren is Steven Novella, die samen met zijn broers zijn uiterste best gedaan heeft om deze eerste virtuele NECSS tot een succes te maken. De technische uitdagingen voor een evenement als dit zijn niet te onderschatten. Er waren wel af en toe wat technische problemen, maar het technische team is er uiteindelijk toch in geslaagd om er een aangename kijkervaring van te maken. De verschillende sprekers zaten doorgaans niet in saaie hokjes op het scherm zoals bij een klassieke Zoom-meeting, maar werden geïntegreerd in een virtueel decor.
In de meerderheid van de presentaties lag de focus op wetenschap, maar er was ook tijd voor luchtiger onderwerpen, zoals comics, muziek, en de game show op vrijdagavond.
Begin dit jaar stonden de organisatoren voor een moeilijke keuze: de hele conferentie, die dit jaar voor de 12e keer zou plaatsvinden, afgelasten? Of transformeren naar een digitaal gebeuren? In maart had niemand een idee hoe de wereld er in juli of augustus zou uitzien. Al vrij snel besloot men de geplande conferentie in New York niet te laten doorgaan, en dat bleek de juiste beslissing. In de huidige omstandigheden is het immers niet verantwoord om een grote bijeenkomst te organiseren.
De eerste digitale editie werd meteen een groot succes: maar liefst 1500 deelnemers kochten een digitaal ticket en kregen daarmee toegang tot de live stream en de chat. Het hele gebeuren blijft anderhalve maand online en kan dus naar believen herbekeken worden. Ondanks het grote aantal deelnemers waren er geen problemen met de bandbreedte. Op nagenoeg ieder moment kon ik genieten van uitstekend beeld en geluid.
De kans is groot dat er ook volgend jaar een digitale editie komt, om dan vanaf 2022 weer terug te keren naar een klassieke conferentie in New York. Maar zeker is dat nog niet. Alles zal afhangen van hoe de coronapandemie zich verder ontwikkelt.
FACTS heeft al meerdere jaren een vaste plaats op mijn agenda. Of liever: twee vaste plaatsen, want sedert 2016 is er een lente- en een herfsteditie, telkens twee dagen.
Ik schreef het al eerder: op FACTS is van alles te beleven voor elke liefhebber van series en films (vooral scifi en fantasy), comics, games, anime, cosplay en al wat daar enigszins op lijkt. Voor echte geeks dus.
Ik ga voornamelijk naar dergelijke evenementen om de acteurs en actrices uit mijn favoriete series en films te ontmoeten en hun Q&A’s bij te wonen, maar daarover straks meer.
FACTS is natuurlijk ook een erg commercieel gebeuren, waar heel wat bezoekers zich laten verleiden tot de aankoop van allerlei leuke hebbedingetjes. Erg veel spullen koop ik niet, maar een van de handelaars bij wie ik graag langs ga, is John-Jan Soundtrack. Deze handelaar is gespecialiseerd in soundtracks van het soort films en series dat erg in trek is bij heel wat FACTS-bezoekers. Dat soort soundtracks is doorgaans niet te koop bij MediaMarkt, Fnac, Bol.com of Amazon, en je vindt ze niet op iTunes, Spotify of Google Play.
Neen, voor gespecialiseerde zaken moet je terecht bij een specialist. Ik ben ondertussen dus een trouwe klant geworden. Ik koop vooral de albums van La-La Land Records, een Amerikaans platenlabel dat gespecialiseerd is in film- en tv-soundtracks. De laatste tijd worden heel wat zogenaamde ‘anniversary editions’ uitgebracht van klassieke soundtracks. Het gaat dan om een geremasterde editie, waarbij het oorspronkelijk uitgebrachte album aangevuld wordt met niet eerder uitgegeven tracks en/of tracks die wel voor de film of serie gecomponeerd zijn maar die uiteindelijk niet gebruikt werden.
Zo kocht ik in het verleden onder andere al E.T., The Extra-Terrestrial – 35th Anniversary Remastered Edition (2 cd’s), Close Encounters of the Third Kind – 40th Anniversary Remastered Edition (2 cd’s), Star Trek – 50th Anniversary Collection (4 cd’s) en John Williams & Steven Spielberg – The Ultimate Collection (3 cd’s en een dvd).
Op de Spring Edition 2019 van FACTS heb ik Superman: The Movie – 40th Anniversary Remastered Edition aan mijn collectie toegevoegd, en het is héérlijk nostalgisch om daarnaar te luisteren. Ik waan me weer 40 jaar terug in de tijd, wanneer ik voor het eerst de échte Superman (Christopher Reeve) met een wapperende cape en de rechterarm voor zich uit gestrekt over het scherm zie vliegen. De iconische, heroïsche muziek van John Williams – mijn favoriete componist en een waar muzikaal genie! – heeft ongetwijfeld een grote bijdrage geleverd aan het succes van die film.
Ook qua acteurs werd ik op deze editie van FACTS verwend, met Gaten Matarazzo (Dustin uit Stranger Things), Jason Isaacs (Gabriel Lorca uit Star Trek: Discovery en Lucius Malfoy in Harry Potter), Mads Mikkelsen (Galen Erso in Rogue One: A Star Wars Story en Le Chiffre in Casino Royale), Lana Parrilla (Evil Queen / Regina Mills in Once Upon A Time), Tom Hopper (Luther Hargreeves in The Umbrella Academy en Dickon Tarly in Game of Thrones), Shannen Doherty (Prue Halliwell in Charmed en Brenda Walsch in Berverly Hills, 90210) en Dolph Lundgren (Ivan Drago in Rocky IV).
Ik had van tevoren vooral uitgezien naar Matarazzo, Parrilla, Hopper, Isaacs en Mikkelsen. Jason Isaacs heb ik het afgelopen jaar al twee keer eerder ontmoet: een eerste keer op FedCon 2018 in Bonn, en een tweede keer op de Open Dag van ESTEC in Noordwijk. Net als op FedCon vroeg hij (als enige) uitdrukkelijk om tijdens zijn Q&A niet te fotograferen en vooral niet te filmen, omdat hij anders te veel moet opletten wat hij zegt. Jammer, want zijn twee panels waren erg leuk. En net als op FedCon liep een dame (zijn manager?) voortdurend rond tussen het publiek om op het filmverbod toe te zien. Beetje irritant.
Na de vorige FACTS (Fall Edition 2018), naar aanleiding van de Q&A van Jennifer Morrison, ben ik beginnen kijken naar Once Upon A Time. Ondertussen heb ik twee seizoenen van de serie gezien en ik weet de serie erg te smaken. Daarom was ik bijzonder blij dat er nu een andere actrice uit deze reeks op FACTS te gast was: Lana Parrilla.
In Once Upon A Time zijn zowat alle bekende sprookjesfiguren door een vloek van de Evil Queen (Lana Parrilla) verbannen naar een plaats zonder magie: het fictieve plaatsje Storybrooke in de Verenigde Staten. De reeks heeft een bijzonder originele opzet: door de vloek zijn alle personages ‘gewone’ mensen geworden, die in een gewoon stadje leven, wonen en werken, en die aanvankelijk alle herinneringen aan hun verleden als sprookjesfiguur vergeten zijn... Tot het hoofdpersonage Emma Swan (Jennifer Morrison) in Storybrooke komt opdagen, waarna beetje bij beetje de ware toedracht onthuld wordt. In het eerste seizoen worden scènes in Storybrooke voortdurend afgewisseld met flashbacks naar de sprookjeswereld, waarin we steeds meer sprookjesfiguren en hun onderlinge verhoudingen ontdekken.
Bijzonder intrigerend, want in Once Upon A Time staan de sprookjes niet los van elkaar; de verhaallijnen zijn met elkaar verweven, en figuren duiken op waar je ze niet meteen verwacht. Zo blijkt de moeder van de Evil Queen niemand minder te zijn dan de koningin van Wonderland, de Queen of Hearts. En Repelsteeltje blijkt verrassende banden met meerdere andere personages te hebben. Als je tijd over hebt en niet weet wat te kijken op tv, dan is Once Upon A Time beslist een aanrader. De reeks telt 7 seizoenen, goed voor in totaal 155 afleveringen. Ik begin binnenkort met seizoen 3 en heb dus nog wel even te gaan.
FACTS lijkt nog maar net voorbij, of er staat alweer een ander gelijkaardig (maar iets bescheidener) event op het programma: volgend weekend is het alweer tijd voor Comic Con Gent. Ook daar hoop ik weer een aantal acteurs uit mijn favoriete series te ontmoeten.
Het is gelukt. De muziek van Carmen, die al een hele week in mijn hoofd bleef hangen, is eruit. Maar nu zitten er twee andere liedjes in. Dat komt doordat ik afgelopen weekend weer naar FACTS (‘Your Belgian Comic Con!’) ben geweest, het grootste geek fest van de Benelux.
De earworms waar ik nu mee opgescheept zit, zijn twee nummers die op FACTS op sublieme wijze vertolkt werden door John Barrowman, die naast acteur (o.a. Captain Jack Harkness in Doctor Who en Torchwood en Malcolm Merlyn / Dark Archer in het Arrowverse) ook een bijzonder getalenteerd entertainer en musicalartiest is. Wat een showman! Wat een talent! Wat een stem!
Het eerste nummer, A Thousand Years, komt uit de soundtrack van The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 1, het tweede, I Am What I Am, uit de Broadwaymusical La Cage aux Folles.
Zelfs als je niets afweet van fantasy, anime, comics, sci-fi of games, zul je vast wel weten dat er zoiets bestaat als FACTS en Comic Con. Af en toe is het een fait divers op het einde van het tv-journaal, met beelden van verklede bezoekers (‘cosplayers’) of bekende acteurs en actrices.
Het is vooral voor die acteurs en actrices dat ik graag FACTS en andere cons bezoek. Op deze editie waren, naast de al genoemde John Barrowman, ook David Tennant (de Tenth Doctor in Doctor Who en Kilgrave in Jessica Jones), Tom Felton (Draco Malfoy in alle Harry Potter-films en Julian Albert in The Flash) en Jennifer Morrison (Emma Swan in Once Upon A Time) te gast.
Hal 2 van Flanders Expo zat voor deze acteurs en actrice telkens afgeladen vol. Deze keer had de organisatie inderdaad (bijna) een complete hal voorzien voor de panels en Q&A’s. Bij eerdere edities werd daarvoor de zaal met het glazen koepeldak (FLEX large) gebruikt, maar die begon duidelijk wat te klein te worden. Want ja, FACTS groeit blijkbaar nog steeds. Vooral zaterdagnamiddag was het er bijzonder druk. Ik denk niet dat ik ooit eerder zó veel volk op FACTS gezien heb.
Er waren nog twee gasten die een panel gaven, twee stemacteurs: Charles Martinet (de stem van Super Mario) en Carolina Ravassa (Sombra in de videogame Overwatch).
Voor de rest de gebruikelijke dingen: een groot assortiment aan handelaars met allerlei verleidelijke merchandising, tal van prachtig uitgedoste cosplayers, workshops, games, fanclubs, tekenaars van comics, handtekeningen- en fotosessies, onigiri en fantastisch lekkere koffie. En veel volk. Héél veel volk.
Afgelopen weekend waren alle liefhebbers van comics, sciencefiction, fantasy, anime, games en cosplay uit België en omstreken weer verzameld in Flanders Expo in Gent. Volgens vrtnws waren ze met ruim dertigduizend! In tegenstelling tot de rest van de Belgen, die weer massaal in de file richting kust gingen staan (want de zon scheen toevallig), konden de bezoekers van FACTS weer twee dagen lang genieten van elkaars gezelschap, zich vergapen aan de vele stands met verleidelijke koopwaar, handtekeningen verzamelen van comics-artiesten, acteurs en actrices, workshops en panels bijwonen, games uitproberen, zelf meestappen in een van de cosplayparades, of zich laten fotograferen in de captain’s chair van de U.S.S. Enterprise, met stormtroopers en bijzonder overtuigend uitgedoste cosplayers, of met de acteurs en actrices uit hun favoriete tv-series.
Ik ken er zelfs een paar die speciaal naar FACTS trokken voor The Beast, ’s werelds grootste opblaasbare hindernissenparcours. Het gevaarte nam een complete hal van Flanders Expo in beslag en bestond uit een aaneenschakeling van 30 modules, in totaal 272 meter lang, 1440 vierkante meter groot, en gevuld met zo maar eventjes twee miljoen liter lucht.
Zelf heb ik het eerder rustig aan gedaan op FACTS. Een groot deel van de tijd heb ik doorgebracht op de Q&A’s van de gastacteurs en -atrices. Ik kende ze alle zes van tv-series die ik volg of gevolgd heb.
Op zaterdag werd de spits afgebeten door Manu Bennett, die ik ken als Slade Wilson / Deathstroke in Arrow. Wat ik aanvankelijk niet wist (maar nu dus wel), is dat deze Nieuw-Zeelandse acteur ook een rol had in de Hobbit-trilogie. Daar vertolkte hij de rol van Azog, de leider van de Orks, door middel van motion capture. Bennet is daarnaast ook bekend door zijn rol van Crixus in de tv-reeks Spartacus.
Daarna was het de beurt aan Cobie Smulders, een sympathieke actrice met Nederlandse roots (maar die helaas de Nederlandse taal niet machtig bleek). Ze vertolkt de rol van Maria Hill in de Marvel-tv-serie Agents of S.H.I.E.L.D. en in de Marvel-films The Avengers en Avengers: Age of Ultron.
De zaal zat afgeladen vol voor de hoofdgaste van het weekend: Gillian Anderson, die in het collectieve geheugen gegrift staat als Dana Scully van The X-Files. Voor deze iconische televisieserie zaten we in de jaren 90 massaal aan ons tv-toestel gekluisterd. Na negen seizoenen dachten we in 2002 dat het afgelopen was met de reeks, maar in 2016 kwam er tot groot genoegen van velen toch nog een tiende seizoen, al moesten we ons wel tevreden stellen met amper zes afleveringen. Dat tiende seizoen werd goed onthaald en zette de deur open voor meer. Vanaf volgende week kunnen we op Q2 naar seizoen elf kijken. Deze keer krijgen we tien nieuwe afleveringen. Ook daarna bestaat de mogelijkheid dat The X-Files, die in 2018 zijn zilveren jubileum viert, verder gaat, maar dan zal het helaas zonder Anderson zijn. In januari kondigde de actrice aan dat seizoen 11 haar laatste X-Files-seizoen is.
De vierde Q&A was voor Joe Keery, een jonge acteur die de rol van Steve Harrington voor zijn rekening neemt in de immens populaire Netflix-serie Stranger Things. De hele sfeer van deze serie, inclusief de synthesizermuziek van Michael Stein en Kyle Dixon, ademt jaren 80 uit.
Daarna moest ik toch even de benen gaan strekken. Er stonden nog twee gasten op het programma, maar vier uur stilzitten vond ik al welletjes. Geen probleem, want alle acteurs komen ook nog op dag 2 aan bod. Emilie de Ravin en Isaac Hempstead-Wright stelde ik dus uit tot zondag.
Zondagmorgen moest ik dan wel vroeg (nou ja, voor een zondag toch) uit de veren, want de eerste Q&A van de ochtend was voor Isaac Hempstead-Wright, die in Game of Thrones de rol van Bran Stark speelt. Toen hij met Game of Thrones begon, was hij amper tien jaar oud; ondertussen is hij 19, wat betekent dat hij al zowat de helft van zijn bestaan als Bran Stark door het leven gaat.
In de vroege namiddag was het dan tenslotte de beurt aan Emilie de Ravin, mij bekend als Claire in Lost, die ondertussen echter ook al zeven jaar de rol van Belle vertolkt in Once Upon a Time.
De Spring Edition 2018 van FACTS was weer een bijzonder geslaagd evenement. Het aftellen is ondertussen begonnen naar de Fall Edition, op 29 en 30 september.
Ik heb op deze blog al meermaals over FACTS geschreven, dat ondertussen uitgegroeid is tot het grootste Comic Con-evenement in de Belenux en op een internationaal publiek kan rekenen. Afgelopen weekend vond in Flanders Expo de Spring Edition 2017 plaats. Ja, FACTS blijft maar groeien en heeft sedert vorig jaar niet één, maar twee edities: eentje in de lente en eentje in de herfst. Blijkbaar blijft de vraag groot naar dergelijke evenementen, want beide edities trekken héél veel volk.
Ik kom erg graag naar FACTS. De organisatoren hebben ondertussen erg veel ervaring kunnen opdoen, en het is een gestroomlijnde, goed georganiseerde machine geworden. Alles is er prima geregeld. Elk soort bezoeker komt er aan zijn trekken: de verzamelaars, de cosplayers, de gamers, degenen die hun favoriete acteurs en actrices willen ontmoeten, degenen die voor de complete VIP-ervaring willen gaan, of degenen die gewoon met vrienden en gelijkgezinden een leuke dag of een fijn weekend willen beleven.
Ik ga voornamelijk om acteurs en actrices van mijn favoriete series over hun werk te horen vertellen op de panels en Q&A’s, maar ik wil ook de rest van FACTS niet missen. Daardoor kom ik niet toe met één dag, en maak ik er tegenwoordig graag een weekendje van (als mijn drukke agenda het toelaat, tenminste, want ik heb ook nog andere hobby’s en activiteiten).
Op dag 1 heb ik voornamelijk de Q&A’s bijgewoond. De eerste gast was Spencer Wilding. Vóór hij op de gastenlijst van FACTS verscheen wist ik niet wie hij was, maar hij blijkt de man te zijn achter het Darth Vader-masker in Rogue One. Hij was ook te zien in enkele Harry Potter-films en vertolkte rolletjes in Game of Thrones, Batman Begins, Doctor Who en Guardians of the Galaxy. Wegens zijn relatieve onbekendheid was er jammer genoeg maar weinig belangstelling voor zijn Q&A en voor zijn autogrammen. Voor de andere gasten zat de zaal telkens afgeladen vol en moesten er zelfs mensen rechtstaan.
Nathan Fillion ken ik voornamelijk als Captain Malcolm Reynolds (‘captain tightpants’) uit Firefly, Joss Whedons bijzonder geslaagde mix tussen sci-fi en western, die helaas en tot groot ongenoegen van een grote schare toegewijde fans na amper 14 afleveringen werd gecanceld. Hij had ook een rol in Whedons Dr. Horrible’s Sing-Along Blog (met Felicia Day en Neil Patrick Harris). Tegenwoordig is Fillion vooral gekend van zijn titelrol in de politieserie Castle. Fillion was één van de twee Firefly/Serenity-acteurs op FACTS. Ook medespeelster Morena Baccarin (Inara) was te gast op deze con.
Na Nathan Fillion was het de beurt aan Amanda Tapping, die ik drie jaar geleden voor het eerst ontmoet heb op FedCon, de grote sci-fi-con in Duitsland waar ik jaarlijks naartoe trek. Amanda Tapping kennen we als de sympathieke Sam Carter uit de Stargate-franchise, en als de ietwat mysterieuze dr. Helen Magnus in Sanctuary.
De volgende acteur was enkele jaren geleden nog gewoon DJ en heeft nog maar één rol van betekenis op zijn palmares, bovendien met bijzonder weinig dialoog. Toch wist hij een volle zaal te trekken: Kristian Nairn, bekend als de onnavolgbare Hodor uit Game of Thrones. Nairn mocht zijn DJ-talenten ook botvieren tijdens FACTS – The Sequel, de FACTS-afterparty die zaterdagavond plaatsvond in Flanders Expo. Not my cup of tea, maar heel wat mensen zullen zich daar ongetwijfeld goed geamuseerd hebben.
Maar voor het eind van de dag stonden nóg drie Q&A’s op het programma. De eerste daarvan was die van Ben McKenzie, die de rol van detective James Gordon vertolkt in de DC-serie Gotham, een reeks die ons laat kennismaken met de origin stories van heel wat villains uit de Batman-franchise. Gotham speelt zich af tijdens de jeugd van Bruce Wayne (spoiler: de latere Batman!).
Wat ik op deze FACTS geleerd heb, is dat Ben McKenzie getrouwd is met Morena Baccarin, de volgende gaste. Ook Baccarin heb ik eerder al ontmoet, in 2008, tijdens FACTS 18. Ik ken haar van Firefly en Serenity en heb haar later ook aan het werk gezien in Stargate SG-1, V, Homeland en Gotham.
De dag werd afgesloten met een Firefly-dubbelpanel met de twee Firefly-acteurs, Morena Baccarin en Nathan Fillion.
Op dag 2 heb ik de rest van FACTS bekeken en heb ik maar één panel bijgewoond: het Gotham-dubbelpanel met Morena Baccarin en haar echtgenoot Ben McKenzie, die het publiek warm maakten voor het aankomende seizoen van Gotham, waar we hopelijk niet al te lang meer op moeten wachten.
Hoewel de Q&A’s erg druk bijgewoond worden, vermoed ik dat de meeste bezoekers toch voor andere zaken komen. Er is dan ook van alles te doen en te beleven op FACTS. Om te beginnen zijn er de vele stands met merchandise, waar verzamelaars van alles en nog wat hun hartje kunnen ophalen. Action figures, schaalmodellen, T-shirts, comics, boeken, cd’s, dvd’s, blu-rays, games, lightsabers, sonic screwdrivers, pins, bordspellen, kostuums, uniformen, posters, en nog véél, véél meer. Je kunt het zo gek niet bedenken, of je komt het wel tegen bij een van de standhouders.
Dan zijn er de vele artiesten, die graag een tekening voor je maken en die je graag te woord staan over hun creaties; er zijn fotosessies en handtekeningensessies met de acteurs, er zijn workshops en demonstraties. Je kunt een bezoek brengen aan de vele fanclubs die je graag wegwijs maken in de werelden van Star Trek, Star Wars, Harry Potter of Doctor Who.
En dan is er natuurlijk de cosplay. Heel wat FACTS-bezoekers komen verkleed als een van hun favoriete personages uit comics, films, tv-reeksen, anime-reeksen of games, laten zich graag fotograferen en/of doen mee aan de cosplay-wedstrijd. Sommigen hebben afgelopen week nog snel iets gekocht of in elkaar geflanst (kom je verkleed, dan krijg je korting op de toegangsprijs), anderen zijn maanden bezig geweest met het ontwerpen van gedetailleerde, bijzonder waarheidsgetrouwe creaties. Cosplayers kunnen hun kostuums showen op de catwalk, meelopen met een van de Cosplay Parades, deelnemen aan de FACTS Cosplay Contests of meedingen bij de ECG Selections (European Cosplay Gathering). Op het grote podium in de cosplay-hal voeren ze een korte act op, en sommigen laten daarbij hele decorstukken aanrukken.
De cosplayers zijn van allerlei slag. Harley Quinn en Deadpool blijken nog altijd erg populair, en behalve superhelden, supervillains, personages uit games, uit de Marvel- en DC-werelden, uit sci-fi- en fantasy-films of -series, heb ik deze keer toch ook heel wat Disney-figuren gezien. Beauty and the Beast is tegenwoordig natuurlijk in, en ik kwam ook nog de halfgod Maui uit Disneys Vaiana (hier uitgebracht onder de titel Moana) tegen.
Aan eten en drinken is er op FACTS ook geen gebrek. Verschillende catering-standen staan over de beurs verspreid, en er is overal voldoende gelegenheid om te zitten. Dat was vroeger ooit anders. Bij Brainfreeze hebben ze bijzonder lekkere koffie! En ik heb me natuurlijk weer tegoed gedaan aan mijn favoriete Japanse snack: overheerlijke onigiri. Japan is overigens opvallend aanwezig op FACTS. Dat komt wellicht door het succes van manga (de Japanse comic) en anime (de Japanse animatiefilm).
In het najaar is er alweer een FACTS, maar eerst kunnen we ons nog eens uitleven op Comic Con Gent op 8 en 9 juli en op Comic Con Antwerp op 24 september.
Op 22 en 23 oktober werd Flanders Expo weer overspoeld door duizenden cosplayers en fans van sciencefiction, fantasy, superhelden, manga, anime, comics en al wat daarbij hoort. In een weinig flatterend en fel bekritiseerd krantenartikel in De Morgen werden ze ‘freaks’ genoemd, wat bij velen – terecht! – in het verkeerde keelgat is geschoten.
De bezoekers fan FACTS zijn immers geen freaks, maar geeks, die in bovengenoemde genres een uitlaatklep vinden om even te kunnen ontsnappen aan de saaiheid van het alledaagse bestaan. Het zijn overwegend vriendelijke, tolerante en intelligente mensen, die geen vlieg kwaad zouden doen. Het gemiddelde IQ van een FACTS-bezoeker ligt zonder enige twijfel een heel stuk boven dat van, zeg maar, een doorsnee-voetbalsupporter. Het beste bewijs is dat de FACTS-bezoekers zich allemaal netjes weten te gedragen, geen vernielingen aanbrengen, niemand de huid vol schelden, zich niet lazarus drinken, geen herrie schoppen, geen grove taal gebruiken en niet met elkaar op de vuist gaan.
Wat van voetbalsupporters beslist niet gezegd kan worden.
We komen met duizenden bijeen, maar toch moet er geen politie te paard opgetrommeld worden om de menigte in toom te houden. Neen, er mogen best meer van dat soort mensen zijn. De wereld zou er ongetwijfeld een heel stuk beter aan toe zijn!
Het succes van FACTS en andere Comic Con-verwante evenementen is enorm, en het blijft maar toenemen. Het is dan ook niet echt een verrassing dat FACTS 2016 nóg uitgebreider was dan FACTS 2015. Vanaf dit jaar pakt de organisatie overigens uit met niet één, maar twee evenementen per jaar. Naast de gebruikelijke FACTS in het najaar is er nu ook een Spring Edition in de lente.
Dit jaar ben ik voor het eerst twee dagen naar FACTS geweest. Vroeger volstond één dag, maar tegenwoordig lukt dat niet meer. Als je enkele Q&A’s met populaire film- en tv-acteurs wil zien, alle stands met merchandising wil aflopen, de cosplay-wedstrijd wil bijwonen, jezelf wil laten fotograferen als Doctor Strange, even naar het drone racing wil gaan kijken, een of meer workshops wil bijwonen en nog wat tijd wil vrijmaken om even bij te praten met vrienden en bekenden, dan is één dag FACTS tegenwoordig te kort.
Vroeger ging ik altijd alleen, maar dit jaar zijn mijn vrouw en dochter voor het eerst mee geweest, verkleed nog wel. Werner, een van mijn vrienden van de BVC (de Belgische Star Trek-fanclub), was daar overigens erg blij mee.
Eén van de acteurs die dit jaar op FACTS te gast waren, was David Hasselhoff. Bij het grote publiek is hij voornamelijk bekend om zijn rollen als Michael Knight in Knight Rider en Mitch Buchannon Bay Watch. Uiteraard ben ik naar zijn Q&A geweest, en het viel me meteen op dat hij erg vriendelijk met zijn fans omgaat. Geen tv-ster met kapsones dus (want zo zijn er natuurlijk ook wel een paar).
Andere acteurs en actrices die we op deze editie van FACTS te zien kregen, waren Alaina Huffman (Tamara Johansen in Stargate Universe / Dinah Lance in Smallville), Erika Eleniak (Shauni McClain in Baywatch), Hafþór Júlíus Björnsson (Gregor Clegane in Game of Thrones), Kristin Bauer (Maleficent in Once Upon a Time), Nicholas Brendon (Xander Harris in Buffy the Vampire Slayer), Sylvester McCoy (The 7th Doctor in Doctor Who), Paul McGann (The 8th Doctor in Doctor Who) en Sean Astin (Sam Gamgee in The Lord of the Rings).
De volgende FACTS-editie vindt plaats in het weekend van 1 en 2 april 2017.
Vorige maand ben ik nog maar eens naar een sci-fi-conventie in eigen land geweest. Op 10 juli vond in Gent de tweede editie van Starcom plaats, alias Comic Con Gent. Toch een beetje verwarrend, twee namen voor één con.
Het betrof een eendaags gebeuren in het ICC (International Convention Center), de vroegere locatie van het ondertussen uit zijn voegen gebarsten FACTS. Alleen al door de locatie riep het dus een beetje de sfeer van die vroegere FACTS-edities op. FACTS zelf pakt dit jaar overigens met twee edities uit: eentje in de lente en eentje in de herfst. In het voorjaar ben ik niet naar FACTS kunnen gaan wegens een te drukke agenda. Comic Con Gent was mijn eerste Belgische conventie voor dit jaar.
Behalve de handelaars met merchandising, de fanclubs en de artiesten (tekenaars van comics) waren er in een apart zaaltje ook enkele activiteiten gepland. Zo was er een interessant maar helaas slechts bijzonder schaars bijgewoond Q&A-panel met vier dwergacteurs die in Star Wars Episode VI: Return of the Jedi de rollen van Ewoks hadden gespeeld. Ewoks, zeg je? Star Wars-fans weten natuurlijk meteen dat ik het heb over de aaibare maar toch niet helemaal ongevaarlijke teddybeer-achtige wezentjes die de bos-maan van Endor bevolken. Het ging om Andy Herd, John Cumming, Brian Wheeler en Michael Henbury Ballan. Enkelen van hen vertolkten ook rollen in Labyrinth en Harry Potter.
Heel wat drukker bijgewoond was de opname van een aflevering van de podcast Mosselen om half twee met Xander De Rycke, Lieven Scheire en Fokke van der Meulen. Ze hadden het uiteraard over Comic Con, maar ook over de fietsketting van Lieven, de belevenissen van Fokke en Xander in Blankenberge en over de op dat moment pas uitgekomen game-app Pokémon GO.
Later op de namiddag was de zaal letterlijk te klein voor de cosplay contest. Omdat ik er onmogelijk nog bij kon (en mij absoluut niet lekker voel in grote mensenmassa’s die dicht op elkaar gepakt staan) heb ik dat onderdeel dus maar overgeslagen en ben ik bij de handelaars een paar Marvel-comics gaan kopen (New Avengers en X-Men Noir).
O ja, ik liep er ook nog Bernie (Philippe Bernaerts) tegen het lijf, die mij apetrots zijn gloednieuwe, bijna niet van echt te onderscheiden en bovendien ook nog wérkende Star Trek-communicator liet zien. Het toestel is via bluetooth verbonden met zijn smartphone, zodat hij ermee kan bellen. De communicator reageert ook op stemcommando’s. Alleen ‘beam me up’ werkt nog niet helemaal zoals je het zou verwachten. Wanneer Philippe ‘beam me up’ zegt, krijg je een stem te horen die antwoordt: ‘Sorry, captain, transporter technology won’t be available for at least another 150 years. Shall I send a shuttlecraft instead, sir?’
Volgende afspraak op 22 en 23 oktober in Flanders Expo voor de herfsteditie van FACTS.
N.B.: oorspronkelijk was voor dit jaar ook nog de zesde editie van Antwerp Convention aangekondigd, maar die con ging uiteindelijk niet door.
Twee weken geleden ben ik weer naar Duitsland geweest voor FedCon, de grootste sciencefictionconventie van Europa. Mijn verslag is nog niet af, dus dat hebben jullie nog tegoed. Maar ondertussen heb ik al een video en een selectie van mijn foto’s online geplaatst.
FedCon was dit jaar aan een feesteditie toe: in 2016 vierden we de 25e editie van FedCon samen met de nakende 50e verjaardag van Star Trek. Meer details daarover binnenkort in het verslag.
Afgelopen weekend vond in Flanders Expo de 25e editie van FACTS plaats. En ja hoor, FACTS 2015 was alweer groter en grootser dan alle vorige edities. Tot nu toe heb ik me altijd tevreden gesteld met één dagje FACTS, maar ik zal vanaf volgend jaar toch echt wel twee dagen moeten voorzien. Het is onmogelijk om op één dag alle stands in alle hallen af te lopen én alle Q&A’s bij te wonen én naar de cosplaywedstrijd te gaan kijken én bij enkele artiesten in de rij te gaan staan voor een foto, een tekening of een autogram. Ook voor een uitgebreide lunch had ik deze keer geen tijd, maar ik heb tussendoor toch een heerlijke onigiri gegeten en mijn hoofdmaaltijd noodgedwongen uitgesteld tot na sluitingstijd.
De organisatoren hadden enkele behoorlijk interessante gastacteurs uitgenodigd voor de Q&A’s. Sommigen had ik al eerder ontmoet, anderen waren nieuw voor mij. Dit jaar vonden de Q&A’s plaats in het grote auditorium op de eerste verdieping. Een hele verbetering tegenover vroeger.
Om kwart over twaalf zat ik klaar voor de eerste Q&A met John Rhys-Davies. De meeste mensen kennen deze Welshe film- en tv-acteur als de dwerg Gimli in de Lord of the Rings-trilogie. Maar hij vertolkte ook de memorabele rol van Sallah in Raiders of the Lost Ark en Indiana Jones and the Last Crusade, en die van generaal Pushkin in de James Bond-film The Living Daylights. Sciencefictionfans kennen hem ongetwijfeld ook als professor Maximilian Arturo in Sliders en als de holodeck-versie van Leonardo da Vinci in enkele afleveringen van Star Trek: Voyager.
Ernie Hudson heb ik overgeslagen, omdat ik niet al mijn tijd op de Q&A’s wou verdoen en omdat ik Hudson al eerder bezig gezien had tijdens FACTS 17 (2007). Hudson is onder andere bekend van zijn rol als Winston Zeddemore in Ghost Busters.
Ik was wel weer present voor het panel met Christopher Lloyd, die iedereen kent als de ietwat excentrieke maar geniale doctor Emmett Brown in de Back to the Future-trilogie. Trekkies kennen hem ongetwijfeld ook nog als commander Kruge in Star Trek III: The Search for Spock. Wie het wou, kon op FACTS samen met Lloyd op de foto bij een full-size replica van de DeLorean DMC-12, de tijdmachine uit de Back to the Future-films. Voor de BTTF-fans is 2015 overigens een heel speciaal jaar: dit is namelijk het jaar waar Marty McFly in Back to the Future Part II naartoe reist vanuit 1985. Maar dat is stof voor weer een volgend blogje.
Na Christopher Lloyd was het de beurt aan Peter Mayhew (Chewbacca uit Star Wars). Mayhew mocht helaas nog niets kwijt over Episode VII (waarin hij de rol van ieders favoriete Wookiee herneemt – Chewie, we’re home!), maar kon ons wel verzekeren dat de fans zeker niet teleurgesteld zullen worden. Hij was vol lof over de samenwerking met regisseur J.J. Abrams en over de ‘ouderwetse’ (lees: degelijke) manier waarop die laatste te werk gaat. Mayhew had ik heel lang geleden al eens ontmoet, toen hij in oktober 1998 in de Keizershallen in Aalst samen met enkele andere Star Wars-acteurs te gast was op de Star Wars is Back-conventie. Mayhew valt op door zijn uitzonderlijke lengte (2,21 meter!) en loopt bijzonder moeilijk. Hij moest in een rolstoel tot bij het podium gebracht worden. Op Star Wars: Episode VII – The Force Awakens is het nog even wachten. Het langverwachte nieuwe Star Wars-vervolg komt bij ons op 16 december in de zalen.
Sommige mensen zaten al ongeduldig te wachten op de komst van Summer Glau, maar eerst was er nog de Q&A van William Sadler, bij de Star Trek-fans gekend als Section 31-agent Luther Sloan uit Deep Space Nine. Hij vertolkte ook de rol van sheriff Jim Valenti in Roswell. Op het grote doek was hij onder andere te zien in The Shawshank Redemption, Die Hard 2 en Iron Man 3.
Het laatste panel dat ik bijgewoond heb, was dat van Summer Glau, een bijzonder getalenteerde jonge actrice, van oorsprong ballerina, die ik in 2009 al op FedCon had mogen ontmoeten. Dat was echter allerminst een reden om deze Q&A over te slaan. Als fan van Firefly en Serenity, The 4400, Terminator: The Sarah Connor Chronicles, Dollhouse en sinds enige tijd ook Arrow mocht ik dit natuurlijk in geen geval missen.
De laatste Q&A-gast die op het programma stond, was Casper Van Dien. Van Dien staat altijd garant voor entertainment, maar ik heb zijn panel toch maar overgeslagen omdat ik voor sluitingstijd ook nog wel eens hallen 5 en 7 wou bezoeken. Ik heb Casper Van Dien al twee keer eerder ontmoet op FedCon, in 2012 en 2013. Hij is vooral bekend voor zijn rol van Johnny Rico in de scifi-cultfilm Starship Troopers.
O ja, ook Alfie Allen (Theon Greyjoy uit Game of Thrones) was te gast op FACTS, maar hem ben ik niet tegengekomen aangezien hij er alleen op zaterdag was.
De organisatoren kunnen ongetwijfeld weer erg tevreden terugblikken op deze jubileumeditie van FACTS. De organisatie was weer feilloos. Zoals je merkt heb ik veel tijd doorgebracht bij de Q&A’s, maar er is natuurlijk nog veel meer te doen op FACTS. Liefhebbers van comics kunnen hun hartje ophalen bij de vele verkopers en bij de artiesten die er komen tekenen en signeren. Cosplayers kunnen zich verkleden als hun favoriete personage en meedoen aan de cosplaywedstrijd (waar ik dit jaar dus wegens tijdgebrek helemaal niets van gezien heb!). Gamers kunnen nieuwe games uitproberen. Verzamelaars vinden een bijzonder uitgebreid aanbod en kunnen wellicht niet aan de vele verleidingen weerstaan om tal van items aan hun collectie toe te voegen. Ik heb mensen met grote dozen en koffers vol spullen zien rondlopen.
Liefhebbers van dit soort conventies en beurzen worden tegenwoordig steeds vaker verwend. Het zal een druk voorjaar worden in 2016, want de volgende editie van Antwerp Convention (het kleine broertje van FACTS dat in het voorjaar in Antwerp Expo plaatsvindt) plant volgend jaar voor het eerst een weekendeditie, in Brussel wordt voor het eerst Comic Con Brussels georganiseerd en bij onze noorderburen kunnen we weer terecht voor Dutch Comic Con. In de zomer van 2016 is er dan voor de tweede keer StarCom in Gent. De tekenen zijn overduidelijk: the geeks are taking over!
Jullie hadden mijn jaarlijkse FedCon-verslagje nog tegoed. FedCon 2015 vond van 21 tot 24 mei plaats in Düsseldorf. Voorlopig voor het laatst, want vanaf volgend jaar verhuist Europa’s grootste sci-fi-conventie weer naar Bonn.
Het verslagje is iets minder lijvig dan dat van vorig jaar: slechts 20 pagina’s, uiteraard weer rijkelijk met foto’s geïllustreerd. Je kunt het lezen en/of downloaden op issuu, en voor meer foto’s moet bij Google Photos of Picasaweb zijn.
Op de laatste zondag van maart, een dag die je gerust als een gure herfstdag kunt omschrijven, ben ik in Utrecht naar de eerste editie van Dutch Comic Con geweest. Ik ben er niet speciaal voor naar Nederland gereden, maar ik was dat weekend toevallig toch in de buurt (voor het Nederlands Kampioenschap Computertypen). Dus ik dacht: waarom niet? ‘Comic Con’ is natuurlijk een begrip in de States en van dat succes wilden de organisatoren van Dutch Comic Con via de naamkeuze ongetwijfeld een graantje meepikken.
De Utrechtse stationsbuurt is nog steeds een bouwwerf. Dat was ook al zo bij mijn eerdere bezoek aan deze stad, in januari vorig jaar, toen ik hier de NASA-tentoonstelling A Human Adventure ben komen bezoeken. De werken hier kaderen in het project CU2030, waarbij het hele stationsgebied, inclusief het overdekte winkelcentrum Hoog Catharijne, vernieuwd wordt. Omwille van de wegenwerken raak ik er wat moeilijk bij, maar uiteindelijk kan ik de auto toch kwijt op parking P3 van de Jaarbeurs. Ik moet bij hal 8 zijn, weet ik.
Dutch Comic Con is een nieuwe conventie/beurs voor alles wat te maken heeft met comics, fantasy, sci-fi en dergelijke. Een beetje te vergelijken met FACTS en Antwerp Convention, twee Belgische evenementen die ieder jaar op mijn kalender staan. Uiteraard verwacht ik hier ook veel verklede cosplayers te zien.
Op deze eerste editie van Dutch Comic Con zijn enkele internationale gasten uitgenodigd: een aantal acteurs en actrices uit genre-series en -films, en uiteraard een heleboel comic-artiesten. Van de tekenaars ken ik er geen enkele – dat is niet mijn expertise – maar bij de acteurs heb ik op de website al enkele bekende namen zien staan, zoals Julian Glover (Grand Maester Pycelle uit Game of Thrones), Costas Mandylor (detective Mark Hoffman in de Saw-films), Giancarlo Esposito (Gustavo Fring in Breaking Bad) en Joseph Gatt (Science Officer 0718 in Star Trek Into Darkness). Ook Ernie Hudson (Winston Zeddemore in Ghostbusters) stond aanvankelijk op de gastenlijst, maar hij moest afzeggen. Een aantal van hen (Glover, Mandylor, Hudson) heb ik al op eerdere conventies ontmoet.
Enkele acteurs geven een Q&A, maar ik heb alleen dat van Joseph Gatt bijgewoond. In de handtekeningensessies en photoshoots ben ik niet echt geïnteresseerd, maar ik breng wel behoorlijk wat tijd door bij de stands van de dealers, die massa’s leuke koopwaar aan de man proberen te brengen. Het is hier een paradijs voor liefhebbers en verzamelaars van comics, stripverhalen, films en series op dvd of blu-ray, action figures, boeken, T-shirts, modelbouwruimtescheepjes en ander leuk speelgoed. Ik laat me niet verleiden; ik kom hier vandaag voornamelijk om te kijken. Ik heb thuis nog een hele stapel ongelezen boeken liggen, en die stapel moet eerst wat slinken vooraleer ik nieuw leesvoer insla.
Er zijn ook enkele speciale auto’s te zien: twee versies van de Batmobile, de zwarte auto van Batman (de 1966-versie en de 1989-versie), de DeLorean uit Back to the Future en de Ecto-1 uit Ghostbusters.
De rit terug naar België, via de A27, verloopt niet zonder hindernissen. Ik voel dat er een stevige wind staat – met rukwinden van 90 kilometer per uur, hoorde ik later op het weerbericht – en moet het stuur stevig vasthouden. Onderweg regent het bijna de hele tijd, en wanneer het niet regent, hebben we last van opspattend water wanneer andere auto’s ons voorbij rijden of wanneer we een vrachtwagen inhalen.
Vóór de Merwedebrug zitten we eventjes een eindje in de file. Miche zit al de hele weg op haar ongemak en vraagt zich een paar keer luidop af of het noodweer nog de hele verdere rit zal aanhouden. Eenmaal in België wordt het er niet beter op. Op de Antwerpse ring regent het hevig, en voorbij Antwerpen wordt het nog erger. De striemende regenvlagen zorgen ervoor dat we nauwelijks nog een hand voor ogen zien, en in Sint-Niklaas besluit ik om even van de snelweg af te rijden en te wachten tot het ergste over is.
Na een klein kwartiertje lijkt het ergste voorbij en zetten we de rit verder. Van dan af klaart het weer op, regent het nog amper, en kunnen we de laatste etappe van de rit vlotjes afleggen. We zijn blij wanneer de auto weer veilig voor onze deur geparkeerd staat.
Een jaarlijks terugkerende traditie in oktober: FACTS, de tweedaagse beurs voor liefhebbers van cosplay, fantasy, anime, manga, comics, toys, games, horror en sci-fi. Het evenement vindt plaats in Flanders Expo in Gent. Ik ben op zondag gegaan, want op zaterdag was er een interessante lezing in Volkssterrenwacht Beisbroek die ik niet wou missen. Carrie Fisher (prinses Leia uit Star Wars) zou er ook zijn, zo was aangekondigd, enkel op zondag. Mooi zo, dacht ik nog, dan bof ik even dat ik er ook op zondag ben. Maar uiteindelijk heb ik Carrie Fisher niet te zien gekregen.
In tegenstelling tot de andere acteurs en actrices die op FACTS te gast zijn, vond Fisher het niet nodig om een Q&A te geven. Dat vond ik erg jammer. Geen nood, dacht ik, ik zal wel een glimp van haar kunnen opvangen aan de autogramtafel. Daar zitten alle acteurs en actrices doorgaans netjes op een rij, en je kunt gaan aanschuiven voor een foto met een handtekening. Niet dat ik meteen van plan was om gesigneerde foto’s aan te schaffen, die periode heb ik achter mij gelaten. Maar ik had toch gehoopt om toch even een glimp van Carrie Fisher te kunnen opvangen en van op afstand enkele foto’s van haar te maken.
Nou, mooi niet dus. Fisher was helemaal aan het zicht onttrokken, goed weggestopt achter grote panelen. De enige manier om erbij te komen, was effectief in de rij te gaan staan voor een handtekening of een foto. Enkele bodyguards in donkere pakken stonden op de uitkijk. Niet dat dat echt nodig was, want de sci-fi-fans gedragen zich uiteraard allemaal heel erg netjes. We zijn tenslotte veel beter opgevoed dan de voetbalhooligans die de stadions (en wijde omgeving) onveilig maken. Voor een handtekening vroeg Carrie Fisher de luttele som van 55 euro, en voor amper 50 euro extra kon je ook met haar op de foto. Er stond een hele resem fans aan te schuiven, die dit buitenkansje kennelijk niet aan zich wilden laten voorbijgaan.
Ik ben niet in de rij gaan staan. Ik mag dan wel een Star Wars-fan zijn, het was me al snel duidelijk dat Carrie Fisher hier alleen maar komt om snel veel geld te verdienen. Ze is niet geïnteresseerd in interactie met de fans. Anders zou ze zich niet wegstoppen en zou ze net als haar collega’s een Q&A geven. Wat mij betreft kunnen ze zo iemand in de toekomst maar beter niet meer uitnodigen op FACTS.
Gelukkig waren er nog andere gasten: Adam Brown (Ori in The Hobbit), Carice van Houten (Melisandre in Game of Thrones), Christopher Judge (Teal’c in Stargate SG-1 en al eerder te gast op FACTS 2009), Costas Mandylor (Mark Hoffman in Saw), Jerome Blake (Mas Amedda in Star Wars en al eerder te gast op FACTS 2005), Liam McIntyre (Spartacus), Lou Ferrigno (The Incredible Hulk – de tv-serie uit de jaren ’70-’80) en Robert Knepper (Samuel Sullivan in Heroes en Simeon in Stargate Universe).
FACTS wordt steeds groter, dus ik heb veel tijd doorgebracht bij de verschillende stands van dealers en fanclubs. Daardoor had ik alleen maar tijd voor de panels van Christopher Judge en Lou Ferrigno, een stukje van het panel van Adam Brown, en geen tijd voor de cosplay. Als je alles wilt zien op FACTS, dan heb je wel degelijk twee dagen nodig.
Dit jaar vieren we de 20e verjaardag van Stargate, en dat ging op FACTS niet onopgemerkt voorbij. Voor de gelegenheid was er een Stargate-tentoonstelling met een aantal originele kostuums en props en een replica op ware grootte van de stargate. In de fan village stonden de stands van allerlei fanclubs bij elkaar, waaronder de Belgian Whovians (Doctor Who-fanclub), waar je een selfie bij de TARDIS kon maken, de Belgian Voyage Club (Star Trek-fanclub), waar je even in de captain’s chair kon gaan zitten, en de R2 Builders (die radiogestuurde R2-droids bouwen). Dat zijn er slechts enkele; er waren nog veel meer clubs aanwezig, en er waren ook demonstraties van Quidditch (de bezemsport uit Harry Potter).
Enkele dagen later is FACTS nog behoorlijk uitgebreid aan bod gekomen op tv, in de wekelijkse nerd-rubriek van Café Corsari op één. De reportage van Lieven Scheire, waarin het eerst nog over de Amerikaanse Comic-Con gaat, staat ook op YouTube.
Ik ben in de loop van de dag ook nog iets gaan eten in het restaurant in hal 1. De bemande kassa’s zijn dit jaar vervangen door automatische kassa’s waar je enkel nog met een betaalkaart kunt afrekenen en waar je zelf je drankjes en gerechten moet scannen of kiezen op het scherm. Dat verloopt niet echt vlotjes, ondanks assistentie van een paar Flanders Expo-medewerkers die van de ene naar de andere kassa hollen om de klanten te assisteren. Tussendoor heb ik me ook nog tegoed gedaan aan een Japanse snack: onigiri (お握り): een bol van witte rijst, gehuld in nori (een blaadje zeewier). In zo’n onigiri kan van alles als vulling gebruikt worden, en zondag was dat tonijn. Best lekker.
Nu aftellen naar de volgende con. Dat wordt waarschijnlijk Dutch Comic-Con, op 28 en 29 maart 2015 in Utrecht.
Ook dit jaar ben ik natuurlijk weer naar FedCon geweest, al jaren Europa’s grootste sci-fi-conventie. Ja, het is al een poosje geleden, maar wegens druk-druk-druk ben ik nu pas klaar met mijn conreport.
Het 28 pagina’s tellende, met foto’s geïllustreerde documentje kun je lezen en/of downloaden op issuu. Nog meer foto’s vind je op Google+ en Picasaweb.
De Utrechtse stationsbuurt is nog steeds een bouwwerf. Dat was ook al zo bij mijn eerdere bezoek aan deze stad, in januari vorig jaar, toen ik hier de NASA-tentoonstelling 
FACTS wordt steeds groter, dus ik heb veel tijd doorgebracht bij de verschillende stands van dealers en fanclubs. Daardoor had ik alleen maar tijd voor de panels van Christopher Judge en Lou Ferrigno, een stukje van het panel van Adam Brown, en geen tijd voor de cosplay. Als je alles wilt zien op FACTS, dan heb je wel degelijk twee dagen nodig.