Carmen

Operaliefhebbers moeten doorgaans naar Brussel, Antwerpen of Gent als ze een opera willen zien. Maar op 22 september vond een voorstelling van Carmen plaats in het Brugse Concertgebouw. Die kans mochten we dus in geen geval laten schieten!

Carmen, het meesterwerk van Georges Bizet, is een van mijn favoriete opera’s. Als kind al vond ik de muziek geweldig. Ik herinner me dat ik op zondagmiddag vaak aan de radio gekluisterd zat voor Opera en Belcanto, met de cassetterecorder in aanslag. Op die manier maakte ik kennis met beroemde aria’s. Ik was meteen wildenthousiast van L’amour est un oiseau rebelle en Votre toast... je peux vous le rendre (beter gekend als het Toreador-lied).

Carmen dus. Maar niet zoals we gewoon waren. Deze voorstelling was een eigentijdse, expliciete versie, in een regie van Frank Van Laecke. Helemaal anders dan de versie van de New-Yorkse Metropolitan Opera (the ‘Met’) die ik in 2010 zag via Opera in de cinema.

Carmen is oorspronkelijk een opéra comique (wat absoluut niet betekent dat het komisch is, maar wel dat er naast gezongen partijen ook korte gesproken dialogen in voorkomen) die zich afspeelt in Sevilla rond 1830. Het hoofdpersonage, Carmen, is een vrijgevochten zigeunerin die in een sigarenfabriek werkt. De versie die we in Brugge te zien kregen, is geprojecteerd op onze eigen tijd, naar het milieu van mensenhandel, drugs- en wapensmokkel.

Maar het thema blijft natuurlijk hetzelfde: liefde, jaloezie en de weg naar vrijheid. En de muziek is nog altijd even fantastisch. De melodieën zitten al een hele week in mijn hoofd, en ze willen er niet meer uit!

musichall.be

Fotolink

In het Cultuurcentrum van Knokke-Heist kun je nog tot en met 7 oktober terecht voor een indrukwekkende fototentoonstelling. Het gaat nochtans om het werk van plaatselijke amateurfotografen, maar ze moeten zeker niet onderdoen voor de professionals. In de bovenhal kun je terecht voor een overzicht van het werk van twee pioniers van de plaatselijke fotoclubs, André Devinck en Jacques Martens. In de benedenhal is werk te zien van twee fotoclubs (Diagonaal en Fotokring Knokke-Heist) en van Anne-Marie Maertens.

Met het werk van Anne-Marie Maertens ben ik al geruime tijd vertrouwd. Ik volg haar op Facebook, waar ze dagelijks minstens één maar vaak meerdere foto’s post. Anne-Marie trekt elke dag met haar camera naar het strand en maakt daar telkens bijzonder imposante foto’s. Misschien denk je dat dat iedere dag min of meer hetzelfde soort foto oplevert, maar niets is minder waar.

De zee is telkens anders. Het ochtendgloren, de avondschemering, het wolkenspel, de wind en de golven zorgen voor taferelen die blijven verrassen en nooit vervelen, met een prachtig, voortdurend wisselend kleurenpalet.

Deze tentoonstelling is een bezoekje meer dan waard. Ben je in de buurt, loop dan beslist even binnen, ’t is gratis!

cultuur.knokke-heist.be/pagina/fotolink-2018

Mummies in Brugge

In het Oud Sint-Jan in Brugge loopt nog tot 11 november een tentoonstelling over mummies onder de naam Mummies in Bruges – Secrets of Ancient Egypt. Voor Egypte-liefhebbers best een interessante expositie, maar toch wat minder indrukwekkend en in ieder geval veel minder groots opgezet dan Tutankhamun, His Tomb And His Treasures, de reizende tentoonstelling die in 2011 op de Heizel liep.

Het gaat om een unieke expositie met objecten uit de collectie van het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden, dat een van de tien belangrijkste Egyptische verzamelingen ter wereld bezit. In de tentoonstelling zijn 200 objecten uit het oude Egypte te zien, waaronder ook 9 échte mummies van mensen en dieren.

Verspreid over drie zalen komen drie thema’s aan bod: (1) het leven in het oude Egypte, (2) mummies, en (3) het hiernamaals.

Vroeger bestudeerde men mummies door ze voorzichtig te ‘ontwikkelen’, maar tegenwoordig worden mummies onder een scanner gelegd, waardoor men ze virtueel laagje voor laagje kan ontrafelen terwijl de mummie intact blijft. In de tentoonstelling wordt het proces op videoschermen getoond.

Behalve de authentieke voorwerpen is er ook een kopie van de beroemde Steen van Rosetta te zien. Dit artefact heeft een sleutelrol gespeeld bij de ontcijfering van het Egyptisch hiërogliefenschrift in het begin van de 19e eeuw. In de steen staan drie versies van eenzelfde tekst gebeiteld: bovenaan in hiërogliefenschrift, in het midden in het demotisch schrift, en onderaan in het Grieks alfabet. Grieks kon men zonder problemen lezen, en na veel gepuzzel kon de Fransman Jean-François Champollion in 1822 uiteindelijk de hiërogliefen ontcijferen.

Nog een interessant weetje, dat ik niet uit de tentoonstelling heb, maar dat ik me lang geleden eens door een vriend heb laten vertellen: tot in de 19e eeuw was ‘mummie’ nog in gebruik als ‘medicijn’. Een beetje luguber, maar delen van mummies werden verhandeld als geneesmiddel tegen allerlei kwalen, en ‘mummie’ in poedervorm was in de 19e eeuw gewoon bij de apotheker te koop. Toen ik dat verhaal voor het eerst hoorde, kon ik het nauwelijks geloven, maar het blijkt waar te zijn!

xpo-center-bruges.be/nl/mummiesinbrugesnl

Astronomisch geschilderd

Tijdens de zomermaanden kun je in Cozmix, het bezoekerscentrum van Volkssterrenwacht Beisbroek, de tijdelijke tentoonstelling Astronomisch geschilderd bezoeken, met als ondertitel ‘When space meets art’. Bij zo’n titel denk ik natuurlijk meteen aan De sterrennacht van Vincent van Gogh, een werk dat hier vanzelfsprekend vertegenwoordigd is.

Maar de de vlag ‘astronomisch geschilderd’ blijkt een nog veel grotere lading te dekken. Tal van bekende schilders, onder wie naast van Gogh ook Rubens, Vermeer, Turner, Munch en popartkunstenaar Lichtenstein, lieten zich door de sterrenhemel inspireren. Vaak zorgden bijzondere astronomische verschijnselen (zoals een zonsverduistering of de passage van een komeet) voor vernieuwende accenten in hun oeuvre.

In deze tentoonstelling zijn 90 hoogwaardige schilderijreproducties verzameld, die uiteenlopende artistieke stromingen vertegenwoordigen en die de bezoeker onderdompelen in een kunstzinnige wereld vol astronomische elementen. Elk sterrenkundig geschilderd item wordt wetenschappelijk geduid aan de hand van twaalf verschillende kosmische thema’s.

Afgelopen weekend mochten we de vernissage bijwonen, en we waren erg onder de indruk. Een tentoonstelling als deze brengt kunst en wetenschap bij elkaar. Behalve de vele kleurenreproducties worden ook enkele oude astronomische instrumenten tentoongesteld.

Je kunt de tentoonstelling op eigen houtje gratis bezoeken, maar je kunt ook opteren voor een van de nocturnes of matinees (15 euro voor volwassenen, 10 euro voor jongeren). Tijdens een twee uur durende verkenningstocht (inclusief netwerking en drink) word je dan door samensteller Jan Vandenbruaene doorheen de tentoonstelling begeleid. Vandenbruaene is zowel sterrenkundige als geschiedkundige, kan het héél goed uitleggen en is dus de geknipte man om je alle nodige en bijzonder deskundige uitleg te verschaffen. Wedden dat je interesse voor het onderwerp na afloop nog is toegenomen?

Je kunt Astronomisch geschilderd bezoeken van 1 juli tot en met 16 september tussen 14.00 en 17.00 uur, maar niet op zaterdag. De data van de nocturnes en matinees vind je op de Cozmix-website, waar je ook kunt inschrijven. Wie het wenst, kan een bezoek aan deze interessante zomertentoonstelling combineren met een al even interessante planetariumvoorstelling, waarvan je de uurregeling eveneens op de website vindt.

We willen zeker ook niet nalaten te vermelden dat bij de tentoonstelling Astronomisch geschilderd een mooie catalogus hoort met kleurenreproducties van de tentoongestelde werken, telkens met de nodige achtergrondinformatie.

cozmix.be/nl/astronomisch-geschilderd
cozmix.be/nl/programma

Zandsculpturen in Oostende

Een week geleden was ik nog aan de oostkust voor de Zoute Air Trophy op het strand van Knokke-Heist, gisteren waren we alweer op een strand, deze keer aan de middenkust, voor de opening van het zandsculpturenfestival in Oostende.

Op Disney Sand Magic is meer te zien dan enkel Disney-figuren. Naast de gekende Disney-klassiekers zijn er ook figuren uit de films van Pixar, superhelden uit het Marvel-universum en personages uit Star Wars.

Ook nu weer werden de sculpturen gecreëerd door een internationaal team van circa 40 kunstenaars, afkomstig uit 12 verschillende landen. Met niet minder dan 240 vrachtwagens Ardens zand bouwden ze op een terrein van ruim 10.000 m² zo’n 150 sculpturen sculpturen van 2 tot 12 meter hoog, die bestand zijn tegen alle weersomstandigheden. Vrij uniek, want het zandsculpturenfestival van Oostende staat sedert 2010 als grootste festival in zijn soort vermeld in het Guinness Book of Records.

Disney Sand Magic is nog minstens tot 9 september te zien op het strand van Oostende, ter hoogte van het Zeeheldenplein (tussen de havengeul en het casino), en de kans zit erin dat het festival verlengd wordt. Dankzij speciaal aangelegde paden moet je niet door het mulle zand stappen en is het festival ook toegankelijk voor rolstoelen en kinderwagens.

www.zandsculpturen.be

Solo: A Star Wars Story

De nieuwste Star Wars-film, Solo: A Star Wars Story, deed het minder goed dan verwacht in de Amerikaanse bioscoopzalen. De film kwam amper vijf maanden na Episode VIII: The Last Jedi. Was dat te vroeg? Of was er op dat moment te veel concurrentie van andere blockbusters, zoals Marvels Avengers: Infinity War?

Aan de film zelf zal het volgens mij toch niet liggen, want wie Solo gezien heeft, is er over het algemeen erg enthousiast over. Voor de toegewijde Star Wars-fan biedt deze film heel wat leuke momenten. We maken kennis met de jonge Han Solo, zo’n jaar of tien vóór de gebeurtenissen van A New Hope. We zijn getuige van zijn eerste ontmoeting met Chewbacca en zien hoe Han de Millennium Falcon bij een gokspel wint van Lando Calrissian. En in deze film zitten we op de eerste rij wanneer Han Solo met de Millennium Falcon de beruchte Kessell Run aflegt in minder dan twaalf parsecs. Wat kun je je als Star Wars-fan nog meer wensen? En zelfs de geeks en nerds die er al 41 jaar lang over klagen dat een parsec geen eenheid van tijd, maar van afstand is, krijgen nu een bevredigende verklaring!

Voor de rest heeft Solo: A Star Wars Story alles wat je van een (ont)spannende film mag verwachten: wat spanning, wat romantiek, wat actie en wat humor. En natuurlijk aliens, ruimteschepen en robots! Zonder veel van de plot weg te geven, kan ik wel kwijt dat de film in essentie een western is, maar dan in de setting van een melkwegstelsel ver, ver weg.

De regie is van Ron Howard, die in Solo een klein bijrolletje voorbehield voor zijn broer Clint (die scifi-fans wellicht ook zullen kennen van zijn gastrolletjes in Star Trek). Ook Warwick Davis, die tegenwoordig blijkbaar vaker in Star Wars-bijrollen opduikt, is weer van de partij. De hoofdrollen zijn voor Alden Ehrenreich als de jonge Han Solo, Woody Harrelson als zijn kompaan Beckett, Emilia Clarke (gekend als ‘Mother of Dragons’ Daenerys Targaryen uit Game of Thrones) als Hans vriendin Qi’ra, Donald Glover als Lando Calrissian en Joonas Suotamo als Chewbacca.

De muziek voor deze film is van John Powell, die enkele Star Wars-thema’s van John Williams, vaak op een erg verfrissende manier, hergebruikt. Ik was erg verheugd om op een bepaald moment een van mijn favoriete stukken te herkennen: (de tweede helft van) The Asteroid Field, uit de soundtrack van Episode V: The Empire Strikes Back. De eerste track van het album, The Adventures of Han, is niet van Powell maar van Williams zelf. Het stuk klinkt erg avontuurlijk en heroïsch, en is duidelijk een bron van inspiratie geweest voor John Powell. Powell is een erg productieve soundtrackcomponist, die al een indrukwekkende lijst scores op zijn naam heeft staan. Om er maar enkele te noemen: Shrek, The Bourne Identity en The Bourne Supremacy, drie Ice Age-sequels, X-Men: The Last Stand, Kung Fu Panda en How to Train Your Dragon.

Solo is de tweede in een reeks anthologyfilms die begon met Rogue One. Een derde film over premiejager Boba Fett zou in 2020 moeten uitkomen, en de weg ligt open voor nog meer films in de anthologyreeks. Te veel Star Wars, misschien? Niet voor mij! Te veel voetbal op tv, ja, maar te veel Star Wars? Neen hoor, laat maar komen!

www.imdb.com/title/tt3778644
www.starwars.com/films/solo

Zoute Air Trophy 2018

Afgelopen weekend vond op het strand van Knokke-Heist een uniek spektakel plaats: de Zoute Air Trophy, een STOL-wedstrijd waar meer dan honderd piloten aan deelnamen. STOL staat voor Short Take Off and Landing. Daarbij komt het erop aan om bij het opstijgen en landen een zo kort mogelijke afstand te gebruiken. Wat dit STOL-event uniek maakte, is dat dit het eerste ter wereld was dat op een strand werd georganiseerd.

Weinigen zullen weten dat Knokke tot de jaren zestig van de vorige eeuw over een bescheiden vliegveld beschikte, naast het huidige Zwin Natuur Park, vanwaar zelfs internationale lijnvluchten vertrokken (naar Calais, Dover en Rotterdam). Sinds 2004 beschikt Knokke-Heist over een moderne helihaven.

Van 14 tot en met 17 juni werd in Knokke-Heist een tijdelijke internationale luchthaven (inclusief controletoren en grondpersoneel) aangelegd op het strand voor het casino. Het strand is daar behoorlijk breed, maar in de praktijk kon de 600 meter lange start- en landingsbaan enkel bij laagtij gebruikt worden.

Deze eerste editie van de Zoute Air Trophy was een STOL-competitie voor vintage dubbeldekkers en bushvliegtuigjes, kleine toestellen die geen grote luchthaven nodig hebben en waarmee een beperkte hoeveelheid materiaal en passagiers naar afgelegen plaatsen gevlogen kan worden. Er deden zowel moderne vliegtuigen als vintage toestellen uit de jaren 20 en 30 mee.

STOL-wedstrijden op zich zijn niets nieuws in bijvoorbeeld de USA of het Verenigd Koninkrijk. De deelnemers worden uitgedaagd om hun vliegtuigen op een zo kort mogelijke afstand te laten landen en weer op te stijgen. Het unieke aan dit evenement, het eerste in België, was dat zoiets nog nooit eerder op een strand plaatsvond. Je leest het goed: Knokke-Heist kreeg de primeur van ’s werelds allereerste STOL-competitie op een strand! Doorgaans worden bij STOL-competities betonstroken of grasvelden als start- en landingsbaan gebruikt.

De organisatie van zo’n evenement heeft nogal wat voeten in de aarde (ondanks het feit dat de actie zich voornamelijk in de lucht afspeelt). Het Albertstrand werd gedurende vier dagen immers een officiële, legale, internationale luchthaven. Dat betekent dat er grenswachters (politie- en douanepersoneel) op het strand patrouilleerden voor aankomsten uit en vertrekken naar niet-Shengen-bestemmingen. Daardoor konden vliegtuigen rechtstreeks uit bijvoorbeeld IJsland of het Verenigd Koninkrijk invliegen.

Het succes van een dergelijk gebeuren is grotendeels afhankelijk van het weer. Dat viel op dag 1 een beetje tegen, omdat er te veel wind stond. Aan de kust is die kans doorgaans sowieso groter dan in de rest van het land.

Op de tweede dag was het ’s avonds bij laagtij wél ideaal weer. Ik heb toen heel wat foto’s en een korte video gemaakt van de opstijgende en landende vliegtuigjes. Mijn foto’s vind je op Google Photos, mijn filmpje op YouTube.

De piloten zijn geen beginnelingen. Om een preciesielanding op het strand uit te voeren, met houten paaltjes, golfbrekers en de VIP-tent als absoluut te vermijden obstakels, moet je al heel wat vlieguren (en landingen!) op je palmares hebben staan. Zowel voor het publiek als voor de piloten levert het een unieke ervaring op. De strafste piloten landen en vertrekken weer in minder dan honderd meter. Op de Facebook-pagina van het evenement zag ik ondertussen al een filmpje dat tijdens een landing vanuit de cockpit van een van de toestellen was gemaakt.

In het nabijgelegen casino was een tijdelijke expo te bezichtigen: een Aviation Art Show met schilderijen en foto’s van vliegtuigen. Daar stond voor de gelegenheid ook een Batwing opgesteld (een replica gebouwd door het VTI van Deinze) en je kon er aan de slag met flight simulator-software.

Niet alles liep helemaal volgens plan, maar uit deze eerste editie hebben de organisatoren veel kunnen leren. De piste voor een vervolgeditie ligt open. Het zou mooi zijn als we hier voortaan vaker van zouden kunnen genieten. Bij deze eerste Zoute Air Trophy kwam er ook minder publiek opdagen dan verwacht, maar dat ligt wellicht aan het feit dat er erg weinig promotie voor gemaakt is. Heel wat mensen met wie ik erover sprak, bleken niet op de hoogte. De toeschouwers die er wél waren (en die wat geduld konden opbrengen) werden in ieder geval op heel wat spektakel getrakteerd.

photos.app.goo.gl/ZgqHt2hDo27Z6wus6
www.facebook.com/airtrophy
www.zouteairtrophy.com
youtu.be/AVRSn-U3Tac